Νόσος του Graves

[ezcol_2third]

H νόσος του Graves περιλαμβάνει την κλινική εικόνα θυρεοτοξίκωσης (κλινικός υπερθυρεοειδισμός), βρογχοκήλης (διόγκωση του θυρεοειδούς), εξόφθαλμου και προκνημιαίου μυξοιδήματος.

Η επίπτωση της νόσου υπολογίζεται σε 1/500 άτομα κάθε χρόνο και είναι συχνότερη στις γυναίκες.
[/ezcol_2third] [ezcol_1third_end]

[/ezcol_1third_end]
[ezcol_1fifth]

[/ezcol_1fifth] [ezcol_4fifth_end]
Η αιτιοπαθογένεια της νόσου αφορά στην ενεργοποίηση αυτοάνοσου μηχανισμού για την οποία έχει καταδειχθεί ισχυρή κληρονομική προδιάθεση.
[/ezcol_4fifth_end]
[ezcol_2third]
Η κλινική εικόνα  στην ουσία είναι αυτή του οξέος υπερθυρεοειδισμού, ενώ οι επιπλοκές της νόσου είναι οι καρδιαγγειακές βλάβες και η τελική ανάπτυξη υποθυρεοειδισμού.

Η αντιμετώπιση της νόσου περιλαμβάνει:

• Αντιθυρεοειδικά φάρμακα
• Ολική ή υφολική θυρεοειδεκτομή
• Ραδιενεργό ιώδιο (¹³¹I)

Εξυπακούεται πως ο ενορχηστρωτής της διαχείρισης και αντιμετώπισης του ασθενούς είναι ο έμπειρος ενδοκρινολόγος, ο οποίος -σε συνεργασία με το χειρουργό- θα αποφασίσει για το αν και το πότε ενδείκνυται η χειρουργική επέμβαση.

[/ezcol_2third] [ezcol_1third_end]

[/ezcol_1third_end]